سلام...

دوشنبه این هفته ۲۷ فروردین ۸۵ یکی از روز های به یاد موندنی بود . شب شعر بزرگی برگزار شد که شاعران مهمانی چون : علیرضا بدیع - رضا رحیمی - محمد جواد آسمان و ... زینت بخش محفل ما بودند و از همه مهمتر چیزی که این شب رو موندگار کرد گرد همنشینی و شعر خوانی به یاد موندنی بود که در منزل خانم یحیی زاده برگزار شد که علاوه بر دوستان خوبم علیرضا بدیع و رضا رحیمی دوستان خوب و شاعران همشهری ام اعم از : رضا نیکوکار -آرش علیزاده - ستار جانعلی پور - کتایون یحیی زاده - مریم ژاله جو - سید جلال قریشی - عادل قریشی - کسری کبیری - لاله بردبار و محمد فرخ طلب حضور داشتند که شبی به یاد موندنی رقم زده شد. من در این شب رکورد شکستم و ۹ تا رباعی گفتم که اولی شو

تقدیم می کنم به

دوست بسیار عزیزم : رضا نیکوکار

از حرف زیادی خودت کم نشدی  

 یک لحظه برای عشق مرهم نشدی

شاعر تو هنوز هم پر از حرفی که 

 با معده سوراخ هم آدم نشدی

=======

        هر روز از ابتداش لبخند بزن  

      اخموتر از این نباش لبخند بزن

     حالا به بهانه قشنگ یک عکس

      با چشمک این فلاش لبخند بزن

======

کمتر به دلم تهمت دیوانه بزن  

  هر وقت که شد سری به این خانه بزن

من عمر رباعی ام به مویت بند است  

  این سلسله را یواشتر شانه بزن

======

مانند غزل تو اتفاقم هستی 

    خورشید که می رود چراغم هستی

ای کاش که باغبان شوم بعد از این 

 نارنج ترین میوه باغم هستی

======

می خواهم از امروز کنارت باشم  

من بعد همیشه یار یارت باشم  

در لحظه کنسرت بزرگت ای کاش   

می شد که خودم جای سه تارت باشم

======

پروانه ترین شفیره ات خواهم شد 

    هر روز همیشه خیره ات خواهم شد

هر وقت که در عاشقی ات غرق شدی

   آن روز خودم جزیره ات خواهم شد

========

با جنگ به کشورم زیان آوردند

جانباز و شهید و نیمه جان آوردند

با آن همه هیبت و بزرگی پدرم

از تو دو سه تکه استخوان آوردند

=========

من از نفس خمره خم می آیم

از عند رسول ربهم می آیم

یا حضرت صاحب الزمان ادرکنی

از رشت به جمکران قم می آیم

========

هر روز به من زنگ بزن صحبت کن

بر بودن در کنار من عادت کن

این قدر نترس از پدر از مادر

یکروز مرا به خانه ات دعوت کن

 سر بزنید

http://katayunyahyazade.blogfa.com

هر چند به چشم دیگران بد باشیم

در عشق بیا کمی مقید باشیم

حالا که همه قضیه را می دانند

یک لحظه بدون هم نباید باشیم

هفته ای هفت بار شعرت را هفته ای هفت بار می بوسم

هفته ای هفت بار ساعت را بر سر هر قرار می بوسم

هفت یعنی غروب تابستان هفت یعنی من و تو مال همیم

روی یک کوه سبز چشمه به دوش خاک را برکه وار می بوسم

با تو هر روز شعر می چکدم مثل شبنم به نیت لبکت

غنچه ات را برای خنده شدن مثل ابر بهار می بوسم

به دلم روزگار هی می گفت :او اگر خاک بر سرت بکند

دست او را چکار خواهی کرد؟ گفتم ای روزگار می بوسم

در شب شعر های ماهانه نفر هفتمم صدا بزنید

در نمازم پس از دعای شما مهر را هفت بار می بوسم 

حتما سر بزنید

http://katayunyahyazade.blogfa.com

=============

قلبی که شود عاشق یک دوست نداری

چشمی که در آن قدرت جادوست نداری

قربان غرورت بروم جمله آخر :

من عاشقم اما تو مرا دوست نداری

============

برگرد برو پسر تعارف ممنوع

اینجا گپ و خنده با تاسف ممنوع

من یک پری ناز در اینجا دارم

در کوچه عشق من توقف ممنوع

==========

ای کاش که در هر نفست من بودم

در هر نفس پیش و پست من بودم

حالا که تو در قفس اسیری ای کاش

تنها پسر هم قفست من بودم

===========

بهار می شود اما اگر تو هم باشی

عوض نمی شوم آخر مگر تو هم باشی

سفر به سال جدید و دوباره سفره ی عید

چه می شود که در این یک سفر تو هم باشی؟

برای تو پدرم یک عروسک آورده

چه لحظه ای که کنار پدر تو هم باشی

کنار سفره عیدم تو هم ستاره ی من

چه هشت سین قشنگی اگر تو هم باشی

بیا کبوتر هشتادو پنج مال خودت

بگیر سهم مرا سال بعد سال خودت

خودت کبوتری اصلا که از غزل سیری

ولی چه فایده از من خبر نمی گیری

عجیب عطر تو را می دهند دستانم

به انتظار تو تا عید بعد می مانم

ببین که فصل زمستان چه با دلم کرده

بخوان محول حالا دلم کم آورده

بیا و بر سر شب گریه هام دامن باش

وگاه هم نفس آه و گاه آهن باش

هزارو سیصد و هشتاد و پنج بار بخند

درست مثل طنین غزل مطنطن باش

ببین کبوتر من این تمام حرفم است

درست لحظه تحویل سال با من باش

سلامی به گرمی سال ۸۵

ضمن عرض تبریک به تمامی اهالی احساس

امیدوارم سال جدید همراه با احساس

 شعرهای جدید برای اهالی ادب باشه 

سبز باشید و تندرست